چرا موهای سر می‌ریزند اما موهای بدن نه؟ نقش هورمون DHT در ریزش مو

یکی از رایج‌ترین سؤالات افرادی که با ریزش مو مواجه می‌شوند این است:

«اگر علت ریزش مو هورمون‌ها هستند، چرا فقط موهای سر کم‌پشت می‌شوند؟ پس چرا موهای دست، پا یا سایر قسمت‌های بدن نمی‌ریزند؟»

پاسخ این سؤال در تفاوت ساختار و عملکرد فولیکول‌های مو در نواحی مختلف بدن نهفته است. برخلاف تصور بسیاری از افراد، همه موهای بدن واکنش یکسانی به هورمون‌ها ندارند.
 

نقش هورمون‌ها در ریزش مو چیست؟

یکی از مهم‌ترین عوامل هورمونی مرتبط با ریزش مو، هورمونی به نام DHT یا دی‌هیدروتستوسترون است.

DHT از هورمون تستوسترون ساخته می‌شود و در بسیاری از افراد، به‌ویژه کسانی که زمینه ژنتیکی دارند، می‌تواند روی فولیکول‌های مو تأثیر بگذارد.

در ریزش موی هورمونی یا آندروژنیک، فولیکول‌های مو به مرور کوچک‌تر می‌شوند و توانایی تولید موهای ضخیم و سالم را از دست می‌دهند.

 

چرا موهای سر نسبت به DHT حساس‌تر هستند؟

فولیکول‌های مو در قسمت‌های مختلف بدن ویژگی‌های متفاوتی دارند. فولیکول‌های جلوی سر و ناحیه فرق سر دارای گیرنده‌های بیشتری برای DHT هستند و به همین دلیل حساسیت بالاتری نسبت به این هورمون دارند.

زمانی که DHT روی این فولیکول‌ها اثر می‌گذارد:

• قطر تار مو کاهش پیدا می‌کند.

• موها نازک‌تر و ضعیف‌تر می‌شوند.

• چرخه رشد مو کوتاه‌تر می‌شود.

• رشد مجدد مو کاهش می‌یابد.

• به مرور کم‌پشتی و طاسی ایجاد می‌شود.

به همین دلیل، ریزش مو معمولاً از شقیقه‌ها، جلوی سر یا ناحیه فرق سر آغاز می‌شود.

چرا موهای بدن نمی‌ریزند؟

نکته جالب اینجاست که DHT در همه قسمت‌های بدن اثر یکسانی ندارد.

در حالی که این هورمون می‌تواند باعث ضعیف شدن فولیکول‌های موی سر شود، در برخی نواحی دیگر بدن نتیجه کاملاً متفاوتی ایجاد می‌کند و حتی رشد مو را افزایش می‌دهد.

به همین دلیل ممکن است فردی هم‌زمان با:

• کم‌پشت شدن موهای سر

• عقب رفتن خط رویش مو

• نازک شدن تارهای مو

افزایش رشد موهای صورت، سینه یا سایر بخش‌های بدن را نیز تجربه کند.

این تفاوت کاملاً طبیعی است و به نوع واکنش ژنتیکی فولیکول‌های هر ناحیه بستگی دارد.

آیا همه انواع ریزش مو هورمونی هستند؟

خیر. اگرچه ریزش موی هورمونی یکی از شایع‌ترین انواع ریزش مو محسوب می‌شود، اما عوامل دیگری نیز می‌توانند باعث کم‌پشتی یا ریزش مو شوند.

برخی از مهم‌ترین دلایل ریزش مو عبارت‌اند از:

کمبود مواد مغذی

کمبود آهن، روی (زینک)، بیوتین و برخی ویتامین‌ها می‌تواند رشد طبیعی مو را مختل کند.

اختلالات تیروئید

کم‌کاری یا پرکاری تیروئید از دلایل شناخته‌شده ریزش مو هستند.

استرس شدید

استرس‌های جسمی و روحی می‌توانند فولیکول‌های مو را وارد فاز استراحت کرده و باعث افزایش ریزش شوند.

رژیم‌های غذایی سخت

کاهش ناگهانی وزن یا دریافت ناکافی پروتئین و مواد مغذی می‌تواند سلامت مو را تحت تأثیر قرار دهد.

مصرف برخی داروها

برخی داروها نیز ممکن است به عنوان عارضه جانبی باعث ریزش مو شوند.

 

 

از کجا بفهمیم ریزش مو هورمونی است؟

اگر ریزش مو:

• به‌تدریج ایجاد شده باشد،

• بیشتر در ناحیه جلوی سر یا فرق سر دیده شود،

• سابقه خانوادگی طاسی وجود داشته باشد،

احتمال هورمونی بودن آن بیشتر است.

با این حال، تشخیص قطعی تنها از طریق بررسی پزشکی و انجام آزمایش‌های لازم امکان‌پذیر است.

برای کاهش ریزش موی هورمونی چه باید کرد؟

اولین و مهم‌ترین قدم، شناسایی علت اصلی ریزش مو است. پس از تشخیص، پزشک ممکن است درمان‌های مختلفی را پیشنهاد کند.

در کنار درمان‌های تخصصی، رعایت نکات زیر می‌تواند به حفظ سلامت موها کمک کند:

• استفاده از شامپوهای تخصصی ضد ریزش

• استفاده از لوسیون‌های موضعی تقویت‌کننده مو

• مصرف مکمل‌های حاوی بیوتین، زینک و ویتامین‌های گروه B طبق نظر پزشک

• مراقبت منظم از پوست سر

• کاهش استرس و بهبود سبک زندگی

جمع‌بندی

علت اینکه در مشکلات هورمونی موهای سر می‌ریزند اما موهای بدن معمولاً باقی می‌مانند، تفاوت واکنش فولیکول‌های مو به هورمون DHT است. فولیکول‌های ناحیه جلوی سر و فرق سر حساسیت بیشتری به این هورمون دارند و به همین دلیل زودتر دچار نازک شدن و ریزش می‌شوند.

شناخت علت ریزش مو و اقدام به‌موقع برای درمان، می‌تواند از پیشرفت کم‌پشتی مو جلوگیری کرده و به حفظ سلامت و تراکم موها کمک کند.
 

برای دریافت اطلاعات بیشتر از موارد ذکر شده در این مقاله و یا تهیه ی کالاها ، میتوانید روی کلمه های قرمز شده در هر مقاله کلیک نمایید .

محصولات مراقب از مو